Ochrona przeciwpożarowa

 

Jednym z potencjalnych zagrożeń jest pożar budynku. Pożar to niekontrolowany proces spalania, który przebiega w skali makroskopowej. Pożar zależy nie tylko od przebiegu reakcji chemicznej, ale również od mechaniki całego układu palnego, tzn. cech związanych z termokinetyką układu palnego, kształtu, geometrii, szybkości dopływu powietrza itd.

 

Podstawowe materiały palne (w tym niebezpieczne pożarowo) w obiektach to elementy stałego wyposażenia wnętrz, wystrój wnętrz, firany i zasłony, materiały budowlane, krzesła, szafy, biurka, urządzenia biurowe, dokumentacja papierowa, śmieci i odpady, paliwa itd.

 

Właściciel budynku, zapewniając jego ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany min.:

 

  1. przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych,
  2. wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w gaśnice,
  3. zapewnić konserwację gaśnic w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie,
  4. zapewnić osobom przebywającym w budynku bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji,
  5. przygotować budynek do prowadzenia akcji ratowniczej,
  6. zapoznać użytkowników z przepisami przeciwpożarowymi,
  7. ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.

 

 

Ochrona Informacji Niejawnych

 

Jednym z kluczowych zadań Wójta jako organu samorządu terytorialnego jest zapewnienie ochrony informacji niejawnych.

 

Całość zagadnień związanych z ochroną informacji niejawnych reguluje  ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 d przepisy niniejszej ustawy mają zastosowanie do organów jednostek samorządu terytorialnego, a także innych podległych im jednostek organizacyjnych lub przez nie nadzorowanych.

 

Zgodnie z ustawą informacje niejawne to informacje, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne, także w trakcie ich opracowywania oraz niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania.

 

Ustawa określa podstawowe zasady ochrony informacji niejawnych, tj.:

 

  1. klasyfikowania informacji niejawnych;
  2. organizowania ochrony informacji niejawnych;
  3. przetwarzania informacji niejawnych;
  4. postępowania sprawdzającego prowadzonego w celu ustalenia, czy osoba nim objęta daje rękojmię zachowania tajemnicy, zwanego dalej odpowiednio ?postępowaniem sprawdzającym? lub ?kontrolnym postępowaniem sprawdzającym?;
  5. postępowania prowadzonego w celu ustalenia, czy przedsiębiorca nim objęty zapewnia warunki do ochrony informacji niejawnych, zwanego dalej ?postępowaniem bezpieczeństwa przemysłowego?;
  6. organizacji kontroli stanu zabezpieczenia informacji niejawnych;
  7. ochrony informacji niejawnych w systemach teleinformatycznych;
  8. stosowania środków bezpieczeństwa fizycznego w odniesieniu do informacji niejawnych.

 

Za ochronę informacji niejawnych w Urzędzie Gminy Godów, w szczególności za organizowanie i zapewnienie funkcjonowania tej ochrony, odpowiada Wójt Gminy Godów.

 

Za zapewnienie przestrzegania przepisów o ochronie informacji niejawnych w urzędzie odpowiada Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych.

 

W sytuacji nieobecności Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych, za zapewnienie przestrzegania przepisów o ochronie informacji niejawnych w urzędzie odpowiada Zastępca Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych.

 

W Urzędzie Gminy Godów mogą być przechowywane dokumenty zawierające informacje niejawne oznaczone klauzulą ?poufne? lub ?zastrzeżone?, przy czym dokumenty oznaczone klauzulą ?poufne? mogą być przechowywane wyłącznie w kancelarii dokumentów niejawnych.

 

Wójt Gminy Godów decyduje o tym, jakie klauzule nadać dokumentom zawierającym informacje niejawne wytwarzanym w urzędzie oraz nadaje klauzulę tajności na przedmiotowe dokumenty.

 

W celu realizacji zadania określonego w ust. 1, Wójt zasięga opinii Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych.

 

Nadzór nad prawidłowym oznaczeniem dokumentu niejawnego, w tym nad nadaniem klauzuli tajności, sprawuje  Pełnomocnik ds. Ochrony Informacji Niejawnych.

 

Informacje niejawne mogą być udostępnione wyłącznie osobie przeszkolonej w zakresie ochrony informacji niejawnych, wobec której przeprowadzono postępowanie sprawdzające i która posiada poświadczenie bezpieczeństwa, lub której wydano stosowne upoważnienie.

 

Informacje niejawne mogą być udostępnione osobie tylko w zakresie niezbędnym do wykonywania przez nią pracy lub pełnienia służby na zajmowanym stanowisku albo wykonywania czynności zleconych.

Bezpieczeństwo Publiczne

 

Bezpieczeństwo Publiczne to ogół warunków i instytucji chroniących życie, zdrowie, mienie obywateli oraz majątek ogólnonarodowy, ustrój i suwerenność państwa przed zjawiskami groźnymi dla ładu prawnego, a także przed zjawiskami mogącymi zakłócić normalne funkcjonowanie obywateli, godzącymi w ogólno-przyjęte normy postępowania.

 

Bezpieczeństwo Publiczne można również określić jako stan w społeczeństwie, który umożliwia jego sprawne funkcjonowanie. Zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego mogą mieć charakter zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny. Mieszczą się tu zarówno ingerencje ze strony innych podmiotów państwowych, innych państw, a także wewnętrzne konflikty i napięcia społeczne.

 

W znaczeniu węższym (definicja wg encyklopedii PWN) Bezpieczeństwo Publiczne to ochrona ustroju i suwerenności przed zamachami na podstawowe instytucje polityczne państwa i jego bezpieczeństwo.

 

We wszystkich państwach istnieją specjalne organy powoływane do ochrony i zapewnienia bezpieczeństwa publicznego. W Polsce są to min.:

 

  1. Policja,
  2. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
  3. Straż Miejska.

 

Źródło definicji znajdziesz tutaj

Sprawy Wojskowe

 

Tzw. sprawy wojskowe do odrębna część szeroko rozumianych spraw obronnych. Sprawy wojskowe dotyczą zasadniczo współdziałania z Wojskową Komendą Uzupełnień w zakresie ewidencji rezerw osobowych. Do podstawowych zadań gminy w zakresie spraw wojskowych należy zaliczyć min.:

 

  1. prowadzenie spraw związanych z ewidencją rezerw osobowych ? rejestracja i kwalifikacja wojskowa, w tym min. sporządzanie list osób kwalifikowanych, wezwań do zgłoszenia się przed komisją lekarską, prowadzenie sprawozdawczości z kwalifikacji wojskowej, aktualizacja rejestru osób o nieuregulowanym stosunku do obowiązku służby wojskowej,
  2. prowadzenie spraw związanych z uznaniem żołnierza odbywającego służbę wojskową za posiadającego na wyłącznym utrzymaniu członków rodziny,
  3. prowadzenie spraw związanych z uznaniem żołnierza odbywającego służbę wojskową za żołnierza samotnego,
  4. realizacja zadań związanych z reklamowaniem wójta i pracowników urzędu od obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

 

 

Sprawy Obronne

 

Powszechność zadań obronnych

 

W dniu dzisiejszym ilość i różnorodność zadań z zakresu szeroko rozumianej obronności, jakie stoją przed organami administracji publicznej, jest bardzo rozbudowana. Ukazuje się coraz więcej nowych regulacji prawnych w przedmiotowej dziedzinie, które swoim zakresem oddziaływania obejmują sferę działalności publicznej, w tym urzędy administracji publicznej i organy gmin. Jednocześnie w wielu aktach prawnych dotyczących pozostałych sfer funkcjonowania lub prowadzonych rodzajów działalności (np. działalności gospodarczej, zagospodarowania przestrzennego, ochrony środowiska) można zauważyć typowe zadania związane z obronnością czy przeciwdziałaniem zagrożeniom.

Do zasadniczych i podstawowych regulacji prawnych zobowiązujących organy gmin do realizacji szeroko rozumianych zadań obronnych należy zaliczyć min.:


1. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483), art. 85: obowiązkiem obywatela polskiego jest obrona Ojczyzny,


2. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Z art. 7. 1. pkt 14 wynika, iż zadania własne gminy obejmują sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

3. Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, art. 1 : Obrona Ojczyzny jest sprawą i obowiązkiem wszystkich obywateli Rzeczypospolitej Polskiej; art. 2: Umacnianie obronności Rzeczypospolitej Polskiej,  przygotowanie ludności i mienia narodowego na wypadek wojny oraz wykonywanie innych zadań w ramach powszechnego obowiązku obrony należy do:

 

  1. wszystkich organów władzy i administracji rządowej,
  2. innych organów i instytucji państwowych,
  3. organów samorządu terytorialnego,
  4. przedsiębiorców,
  5. innych jednostek organizacyjnych,
  6. organizacji społecznych,
  7. każdego obywatela,
  8. w zakresie określonym w ustawach.


4. Rozporządzenie rady ministrów z dnia 13 stycznia 2004 r. w sprawie ogólnych zasad wykonywania zadań w ramach powszechnego obowiązku obrony: § 1. 1. Rozporządzenie określa ogólne zasady wykonywania zadań w ramach powszechnego obowiązku obrony, zwanych dalej ?zadaniami obronnymi?, przez ministrów, wojewodów, marszałków województw, starostów oraz wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, zwanych dalej ?organami administracji publicznej?, a także przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne oraz organizacje społeczne...?.

 

System obronny RP i jego elementy

 

System obronny RP stanowią wszystkie siły i środki przeznaczone przez państwo do realizacji zadań obronnych, odpowiednio do tych zadań zorganizowane, utrzymywane i przygotowywane. System obronności bazuje na całym potencjale narodowym Rzeczypospolitej Polskiej. System składa się z trzech podsystemów (elementów):

 

  1. podsystemu kierowania (organów kierowania obronnością),
  2. podsystemu militarnego (Sił Zbrojnych RP),
  3. podsystemu pozamilitarnego (pozamilitarnych ogniw obronnych).

 

Z punktu widzenia gminy, największe znaczenie ma podsystem kierowania oraz podsystem pozamilitarny. Podsystem kierowania tworzą organy kierowania odpowiadające za realizację zadań obronnych, powiązane informacyjnie i pozostające w ustanowionych prawnie relacjach kompetencyjnych, wraz z obsługującymi je urzędami oraz niezbędną infrastrukturą. Do zadań podsystemu kierowania należy podejmowanie decyzji dotyczących działań mających na celu utrzymanie bezpieczeństwa narodowego w czasie pokoju oraz funkcjonowania państwa w warunkach zagrożenia jego bezpieczeństwa i w czasie wojny. Istotną rolę w podsystemie kierowania pełnią organy samorządu terytorialnego, w tym Wójtowie. Podsystem pozamilitarny stanowią wszystkie pozostałe, poza siłami zbrojnymi, organy struktury państwowej ? w tym organy wykonawcze gmin ? na które nakładane są, lub którym zlecane są zadania obronne. Spełniają one funkcje pomocnicze i wspierające w stosunku do działań sił zbrojnych. Ogniwa te są przeznaczone głównie do tworzenia warunków niezbędnych do zapewnienia przetrwania narodu w czasie zagrożenia i wojny, a także do przygotowania oraz działania sił zbrojnych i pozostałych struktur państwa.

 

Najważniejsze zapisy dotyczące funkcjonowania systemu obronnego zawierają: ustawa o stanie wojennym oraz o kompetencjach Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach jego podległości konstytucyjnym organom RP, ustawa o stanie wyjątkowym i ustawa o stanie klęski żywiołowej, a także ustawa o powszechnym obowiązku obrony RP wraz z pakietem rozporządzeń.

 

Aktem prawnym, który szczegółowo określa udział organów gmin w podsystemie kierowania w ramach systemu obronnego RP jest Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie przygotowania systemu kierowania bezpieczeństwem narodowym:

 

§ 2. 1. W skład systemu kierowania wchodzą organy władzy publicznej i kierownicy jednostek organizacyjnych, zwani dalej ?organami?, które wykonują zadania związane z kierowaniem bezpieczeństwem narodowym. 3. Organy uczestniczą w kierowaniu bezpieczeństwem narodowym w granicach kompetencji określonych w odrębnych przepisach, z wykorzystaniem obsługujących ich urzędów oraz niezbędnej infrastruktury. 4.Organy wykonują zadania związane z kierowaniem bezpieczeństwem narodowym, w zależności od skali zagrożenia, z wykorzystaniem stałych siedzib lub stanowisk kierowania.

 

§ 4. 1. Przygotowanie systemu kierowania obejmuje planowanie, organizowanie i realizowanie przedsięwzięć zapewniających organom wykonywanie zadań związanych z kierowaniem bezpieczeństwem narodowym w czasie pokoju, w razie wewnętrznego lub zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa narodowego, w tym w razie wystąpienia działań terrorystycznych lub innych szczególnych zdarzeń, a także w czasie wojny. 2. Przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1, obejmują:

  1. przygotowanie organów i obsługujących ich urzędów do funkcjonowania w systemie kierowania;
  2. wykonywanie planów operacyjnych i programów obronnych;
  3. przygotowanie infrastruktury umożliwiającej funkcjonowanie systemu kierowania.

 

Przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 2, realizuje się w czasie pokoju.

 

§ 5. Przygotowanie organów i obsługujących ich urzędów, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, realizuje się przez:

  1. prowadzenie polityki kadrowej w zakresie obsady stanowisk służbowych zapewniających przygotowanie oraz sprawne funkcjonowanie systemu kierowania;
  2. udział w szkoleniu obronnym prowadzonym na podstawie odrębnych przepisów.

 

Gotowość obronna

 

Warunki funkcjonowania administracji publicznej, w tym organów gmin, w każdej chwili mogą ulec zmianie, w związku ze zmianami politycznymi czy militarnymi. Urzędy administracji publicznej funkcjonują i realizują swoje statutowe i ustawowe zadania nie tylko w czasie pokoju, ale także w czasie zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny (czemu ma pomóc min. reklamowanie pracowników urzędu ? żołnierzy rezerwy ? od obowiązku pełnienia czynnej służby wojskowej w razie ogłoszenia powszechnej mobilizacji lub w czasie wojny). W obowiązującym porządku prawnym przewidziane są sposoby funkcjonowania organów administracji publicznej, służb, inspekcji i straży w tzw. sytuacjach nor?malnych (pokój), w sytuacjach kryzysowych (narastających zagro?żeń) i stanach nadzwyczajnych, przewidzianych w Konstytucji RP.

 

Poszczególne okresy funkcjonowania organów administracji publicznej oraz ich przygotowanie do działania w czasie tzw. ?W? określa pojęcie ?gotowości obronnej?.

 

Gotowość obronna państwa rozumiana jest jako stan przygotowania podmiotów obrony narodowej do sytuacji nadzwyczajnych oraz przeciwstawienie się wszelkim zagrożeniom kryzysowym oraz wojennym.

 

Inne definicje pojęcia:

 

  1. stan systemu obronnego określający zdolność tego systemu do planowania i zorganizowanego działania na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa kraju i w czasie wojny (Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa 1979, s. 131).
  2. Stan przygotowania wszystkich elementów systemu obronnego, który zapewni bezpieczeństwo i rozwój państwa w każdym okresie jego funkcjonowania. (Praca studyjna KAPPA, AON, Warszawa 1997).
  3. stan stabilności elementów systemu obronnego państwa do utrzymania bezpieczeństwa narodowego oraz do skutecznego działania w zaistniałych sytuacjach nadzwyczajnych i możliwości przeciwstawienia się wszelkim zagrożeniom kryzysowym oraz wojennym (Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego, AON, Warszawa 2002).


Na temat gotowości obronnej mówi rozporządzenie rady ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie gotowości obronnej państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 219 poz. 2218):

 

§ 2. 1. Ustala się następujące stany gotowości obronnej państwa:

 

  1. stan stałej gotowości obronnej państwa;
  2. stan gotowości obronnej państwa czasu kryzysu;
  3. stan gotowości obronnej państwa czasu wojny.

 
§ 3. 1. Stan stałej gotowości obronnej państwa utrzymuje się w czasie pokoju, gdy nie stwierdza się istotnych zagrożeń zewnętrznego bezpieczeństwa państwa. 2. W stanie stałej gotowości obronnej państwa są realizowane zadania planistyczne, organizacyjne, szkoleniowe i kontrolne, mające na celu utrzymywanie w sprawności systemu obronnego państwa. § 4. 1. Stan gotowości obronnej państwa czasu kryzysu wprowadza się w razie zaistnienia zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa wymagającego uruchomienia wybranych elementów systemu obronnego lub realizacji zadań ustalonych dla tego stanu. 2. W stanie gotowości obronnej państwa czasu kryzysu są realizowane zadania zapewniające przygotowanie do przeciwdziałania zewnętrznym zagrożeniom bezpieczeństwa państwa oraz usuwania skutków ich wystąpienia.

 

§ 5. 1. Stan gotowości obronnej państwa czasu wojny wprowadza się w celu odparcia bezpośredniej zbrojnej napaści na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub gdy z umów międzynarodowych wynika zobowiązanie do wspólnej obrony przeciwko agresji. 2. W stanie gotowości obronnej państwa czasu wojny realizuje się zadania umożliwiające przeprowadzenie powszechnej mobilizacji, wprowadzenie stanu wojennego oraz pełne rozwinięcie systemu obronnego państwa do odparcia agresji militarnej.

 

W praktyce, do podstawowych zadań gminy w dziedzinie obronności zalicza się:

 

  1. sporządzenie i aktualizacja planu operacyjnego funkcjonowania gminy w warunkach zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny, w tym koordynacja opracowywania i aktualizacji kart realizacji zadań operacyjnych,
  2. prowadzenie spraw związanych z zapewnieniem doręczenia dokumentów powołania w trybie akcji kurierskiej, w tym min. sporządzanie i aktualizacja planu akcji kurierskiej, kierowanie przebiegiem akcji kurierskiej na terenie gminy,
  3. prowadzenie spraw związanych z realizacją świadczeń na rzecz obrony, w tym min. przyjmowanie i realizacja wniosków o nałożenie obowiązku świadczeń na rzecz obrony, prowadzenie postępowań administracyjnych z przedmiotowego zakresu, opracowywanie planów świadczeń na rzecz obrony, sporządzanie zbiorczych zestawień świadczeń na rzecz obrony,
  4. przygotowanie gminy do funkcjonowania w systemie kierowania, w tym organizacyjne przygotowanie Głównego Stanowiska Kierowania (GSK), opracowanie i aktualizacja regulaminu GSK, zorganizowanie systemu stałego dyżuru w gminie,
  5. prowadzenie spraw związanych z organizacją szkoleń obronnych, w tym opracowywanie planów i programów szkolenia obronnego, opracowywanie programów realizacji szkolenia obronnego, organizacja szkoleń i ćwiczeń obronnych,
  6. prowadzenie spraw związanych z organizacją kontroli obronnych, w tym przeprowadzenie tych kontroli, kompletowanie dokumentacji kontroli obronnych,
  7. prowadzenie spraw związanych z organizacyjnym przygotowaniem podmiotów leczniczych na terenie gminy do realizacji zadań obronnych w sytuacjach kryzysowych i zagrożenia bezpieczeństwa, w tym opracowanie i aktualizacja planu przygotowań podmiotów leczniczych na potrzeby obronne państwa,
  8. realizacja zadań obronnych z zakresu HNS (Host Nation Support ? wsparcie państwa gospodarza).

 

 

Więcej artykułów…

  1. Zarządzanie Kryzysowe