Omdlenie, utrata przytomności

 

Omdlenie

 

Omdlenie to krótkotrwała utrata przytomności, która statystycznie trwa kilka sekund. Jeśli poszkodowany omdlewa w naszej obecności można stwierdzić, jak długo trwa. Omdlenie po upływie 30 sekund traktujemy jako utratę przytomności. Omdlenie podczas prawidłowego funkcjonowania organizmu ustaje.

 

Przyczyny:

 

  • niedotlenienie mózgu;
  • szok;
  • ból;
  • zmęczenie;
  • nadmiar tlenu;
  • ?nagła pionizacja? ? za szybko wstajemy.

 

Postępowanie:

 

  • kontrola funkcji życiowych (ABC);
  • dostarczenie świeżego powietrza (wyniesienie z zatłoczonego pomieszczenia, otworzenie okna);
  • szczególną uwagę zwracamy na głowę, jej urazy;
  • rozluźniamy ubranie;

 

Pozycja autoprzetoczeniowa (4 kończynowa) zapewniająca poszkodowanemu lepszy dopływ krwi do mózgu ? unieść kończyny górne i dolne powyżej poziomu głowy i tułowia. Uniesione nogi opieramy np. na krześle lub też na własnej zgiętej w kolanie nodze. Trzymając ręce poszkodowanego możemy kontrolować oznaki krążenia. Jeśli poszkodowany nie odzyskuje świadomości, oznacza to iż nie jest to omdlenie. W takim przypadku należy postępować jak z chorym nieprzytomnym, czyli udrożnić drogi oddechowe i ułożyć w pozycji bocznej ustalonej.

 

Utrata przytomności

 

Utrata przytomności to stan zaburzenia świadomości w którym osoba nie reaguje na żadne bodźce zewnętrzne.Osoba całkowicie nieprzytomna nie wykazuje żadnej reakcji na polecenia, nawet na silne bodźce bólowe.

 

Są różne etapy utraty przytomności ? od lekkich, po ciężkie (np. śpiączki). Stan nieprzytomności utrzymuje się przez dłuższy czas. Utrata przytomności jest groźniejsza od omdlenia, ponieważ wyłączają się wszystkie funkcje ochronne organizmu. Jest szczególnie niebezpieczna, gdy zauważamy wiotczenie mięśni lub zapadanie się języka.

 

Przyczyny:

 

  • choroby,
  • zaburzenia ukrwienia mózgu,
  • zaburzenia regulacji cieplnej,
  • zatrucia,
  • zaburzenia wewnętrzne (np. niewydolność nerek, niewydolność wątroby),
  • niedobór lub nadmiar składników fizjologicznych (np. cukrów - hipoglikemia lub hiperglikemia),
  • urazy mechaniczne i krwawienie spowodowane urazem,
  • skrajne przeżycia natury psychicznej.

 

Postępowanie:

 

  • kontrola funkcji życiowych ABC;
  • rozluźniamy ubranie;
  • układamy w pozycji bezpiecznej (zapewnia stabilizację, zapobiega aspiracji wymiocinami, jest wygodna).