Resuscytacja krążeniowo - oddechowa

 

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa to zespół czynności stosowanych u poszkodowanego, u którego wystąpiło podejrzenie nagłego zatrzymania krążenia, czyli ustanie czynności serca z utratą świadomości i bezdechem. Celem resuscytacji jest utrzymanie przepływu krwi przez mózg i mięsień sercowy oraz przywrócenie własnej czynności układu krążenia i oddychania. Natychmiastowe rozpoczęcie resuscytacji przez świadków zdarzenia zwiększa przeżycie trzykrotnie. Z kolei reanimacja to przywracanie oddechu, krążenia (resuscytacja) i świadomości (ośrodkowego układu nerwowego).

 

Postępowanie u dorosłych

 

  • ochrona własna: rękawiczki, maseczka, zabezpieczenie miejsca wypadku (wyniesienie, przeniesienie rannego);
  • ocena stanu przytomności: ?otwórz oczy?, reakcja bólowa;
  • wołamy o pomoc ? np. przypadkowych przechodniów, świadków zdarzenia itp.;
  • odchylamy delikatnie głowę i unosimy brodę;
  • sprawdzamy oddech, jeśli nie oddycha przez 10 sekund wzywamy fachowe służby medyczne ? tel. 999, 112

 

Sekwencja podczas resuscytacji ? 30 uciśnięć ? 2 wdechy

 

uciskanie klatki piersiowej:

 

miejsce: środek klatki piersiowej, mostek na 3-5 cm pionowo w dół, nie odrywamy nasady dłoni (palce splecione, ręce w łokciach wyprostowane) nie uciskamy za mocno, albo za szybko (powinno być 100 uciśnięć na minutę), 30 razy (liczone na głos), nie stosujemy uderzenia pięścią w klatkę piersiową;

 

oddech ratowniczy ? po 30 uciskach 2 wdechy; obejmujemy własnymi ustami usta poszkodowanego i wprowadzamy dwa wdmuchnięcia, każde tak, aby uzyskać umiarkowane uniesienie klatki piersiowej poszkodowanego; każdy oddech powinien trwać ok. 1 sek.; niezależnie od skuteczności naszego oddechu zawsze wykonujemy 2 wdechy;

 

przerywamy, gdy poszkodowanego przejmie lekarz, jeżeli powróci spontaniczny oddech, jeżeli nie będziemy w stanie dalej działać (zmęczenie).

 

Postępowanie u dzieci

 

  • ochrona własna: rękawiczki, maseczka, zabezpieczenie miejsca wypadku (wyniesienie, przeniesienie rannego);
  • ?otwórz oczy?, reakcja bólowa;
  • wołamy o pomoc ? np. przypadkowych przechodniów, świadków zdarzenia itp.;

 

kręgosłup szyjny, głowa ? przy uszkodzonym kręgosłupie szyjnym oczyszczamy jamę ustną, naciągamy żuchwę (wyrównując szczęki ? przodozgryz), jeżeli nie pomaga odchylamy delikatnie! głowę;

 

Sekwencja podczas resuscytacji: na początek 5 wdechów, a potem 30 uciśnięć i 2 wdechy

 

sprawdzamy oddech, jeśli nie oddycha wykonujemy sztuczną wentylację: obejmujemy własnymi ustami usta poszkodowanego i wprowadzamy PIĘĆ oddechów ratowniczych, każdy tak, aby uzyskać umiarkowane uniesienie klatki piersiowej poszkodowanego; każdy oddech powinien trwać ok. 1 sekundy;

 

uciskanie klatki piersiowej:

 

uciśnięcie ? pionowe w dół ? 30 razy (liczone na głos), w tym celu odmierzamy miejsce uciśnięcia środek klatki piersiowej; nie odrywamy nasady dłoni, nie uciskamy za mocno, albo za szybko (powinno być 100 uciśnięć na minutę), uciskamy tylko jedną ręką; nie stosujemy uderzenia pięścią w klatkę piersiową;

 

przerywamy, gdy poszkodowanego przejmie lekarz, jeżeli powróci spontaniczny oddech, jeżeli nie będziemy w stanie dalej działać (zmęczenie); po 1 minucie prowadzonych zabiegów wzywamy fachowe służby medyczne ? tel. 999, 112.